رسم جديدي در کشور به وجود آمده که معلوم نيست از کجا آب مي خورد و چه نتيجه يا خاصيتي دارد. بعد از مدت ها که صفحه فلزي و چکش به عنوان زدن زنگ مدارس، ديگر به تاريخ پيوسته بود، به تازگي براي اجراي برنامه هاي نمادين دوباره به مدارس بازگشته است. نمي دانم زنگ انرژي هسته اي ( که گويا ديگر نيت هر روزه زنگ مدارس شده است)، زنگ پژوهش، زنگ انقلاب( که البته از حق نگذريم سالهاست وجود دارد)، زنگ خاطرات دفاع مقدس و زنگ هاي ديگر چه فلسفه اي دارند.

اما اين را مي دانم که رسوم وقتي به نمادگرايي صرف مي رسند و معنا را کاملا بيرون مي رانند، نه تنها مقاومت بيشتري برمي انگيزند خيلي زود هم فراموش مي شوند. آنچه مي ماند تاريخ است که دستاويز خوبي براي تمسخر بازي گذشتگان دارد.