بدبخت ترين آدم کسي است که آخرتش را به دنياي ديگران بفروشد. قابل توجه مديران و آشنايانشان.

   بدترين آدم کسي است که به ضعيف تر از خود ظلم کند و به قوي تر از خود تعظيم. نه حتي بدتر به کساني که به او ظلم نمي کنند ستم کند و به ظالمان احترام بگذارد. قابل توجه کارمندان، مديران جزء و ارباب رجوع.

   بيچاره ترين آدم کسي است که از بدي ها غم بخورد اما حرکتي نکند. شايد همان مظلوم؛ نه چيزي فراتر؛ کسي که به بدي هايي که به ديگران مي شود مثل جامعه خودمان فکر مي کند، شايد بشود گفت غر مي زند و ... قابل توجه دزد هايي که مي گويند" همه دزدند" و کساني که از چراغ قرمز رد مي شوند.